Geen klachten meer door coaching – gastblog hbo-docent

Vanaf je zolderkamer dagelijks online lesgeven aan groepen studenten en ondertussen je gezin met drie kinderen draaiende houden. Zeker als je het graag héél erg goed doet, is dat een recept voor burn-out. Beginnende overspannenheid, noemt de huisarts het nog. Na een kort begeleidingstraject zijn de klachten echter voorbij en heeft ze de lol in haar werk weer helemaal terug. Ze blijft liever anoniem, maar schreef wel deze verhelderende blog. – AM

In de winter van 2021 klopte ik aan bij een coach – voor het eerst. Hoewel ik voorheen het gevoel had geen hulp nodig te hebben, was ik nu blij dat die er was. Uit een lijst die mijn leidinggevende me had gemaild, had ik gekozen voor Arjeh Mesquita. De combinatie van vier dagen werken en een gezin met drie kinderen was me steeds goed afgegaan, maar in de coronatijd werd het te veel en raakte ik overbelast. Als hbo-docent werkte ik noodgedwongen al bijna een jaar thuis, net als mijn man. Tijdens de lockdown kwamen ook onze kinderen thuis te zitten om online onderwijs te volgen. Toen ik na een heerlijke kerstvakantie weer aan de slag ging op de werkkamer, voelde ik me al snel somber, overwerkt en overprikkeld. Mijn hersenen functioneerden niet als vanouds en daar schrok ik van. Ook sliep ik slecht. De praktijkondersteuner bij de huisarts noemde het een beginnende overspannenheid. Intussen werkte ik ‘gewoon’ door om het afstandsonderwijs aan onze studenten in de lucht te houden.

Ik kon rustig mijn verhaal vertellen, zonder te gaan huilen

In mijn omgeving trof ik veel mensen die – goed bedoeld – kort naar mijn probleem luisterden en me daarna allerlei uiteenlopende tips gaven. Tijdens mijn eerste gesprekken met Arjeh had ik vooral behoefte aan een geduldig luisterend oor. Later zijn we ook op zoek gegaan naar manieren waarop ik beter voor mezelf kan opkomen. Het hielp daarbij om terug te kijken naar mijn jeugd. Toen vond ik het lastig als iemand zich streberig gedroeg, en dat heb ik nu nog steeds. Dat inzicht had ik op eigen houtje nooit gekregen. Nu laat ik me minder opjutten door de doelen en ambities van anderen. Ik bepaal meer zelf wat ik wel en niet wil nastreven. De gesprekken met Arjeh hielpen me om de bronnen van stress op te sporen en aan te pakken. Daardoor hoefde ik me tot mijn opluchting niet ziek te melden. Het waren prettige gesprekken waarin ik me echt gehoord voelde. Ik kon rustig mijn verhaal vertellen, zonder te gaan huilen. De prachtige locatie werkte inspirerend. Zes afspraken waren voldoende om me stukken beter te voelen.

Mijn naam onder deze blog zetten, gaat ook mij nog een stap te ver.

Als ik terugkijk op deze periode, ben ik blij dat ik in een vroeg stadium hulp heb gezocht. Een echte overspannenheid of burn-out is heel naar, maar door snel in te grijpen is het zo ver niet gekomen. Ik heb weer plezier in mijn werk. Doordat ik nu begrijp waar ik gestrest van word, ben ik ook in de toekomst beter opgewassen tegen lastige situaties. Op het werk wordt er nauwelijks gepraat over mentale klachten en ik heb gemerkt dat er een taboe op rust. Dat is jammer, want ik gun het niemand om in zijn eentje te blijven worstelen. Het zou mooi zijn als we onze ervaringen meer delen en als we stress niet meer als een zwakte zien. Met familie, vrienden en collega’s heb ik veel gepraat over mijn klachten en hoe ik daaraan werkte. Dat leverde fijne reacties op. Toch wil ik me niet té kwetsbaar opstellen. Mijn naam onder deze blog zetten, gaat ook mij nog een stap te ver.

VOORBIJ
DE STRESS.

Menu